Het leven is niet te sturen

Mijn broer verdronk in een rivier tijdens zijn reis door de Verenigde Staten. Dit gebeurde in minder dan een maand nadat hij getrouwd was met een mooie en prachtige vrouw. Het was een tragisch ongeval. Hij was aan het vissen en had een touw om zijn enkel gedraaid, zodat hij niet in de stroming zou wegdrijven. Helaas heeft het touw juist het ongeval veroorzaakt. Het touw bleef vast zitten onder water in de wortels van de boom. Hij werd meegesleept door de sterke stroming en werd onder water gevangen. Zijn vrienden die bij hem waren, kon hem niet vinden. Tot dat het te laat was…

Hoewel ik geloof dat mensen in het algemeen allemaal wel weten hoe het is verlies te ervaren, is elk individueel verdriet toch heel persoonlijk. Het hangt er natuurlijk ook vanaf wat voor soort relatie je met de persoon had die is gestorven. Alhoewel sommige mensen zich goed kunnen relateren aan de aspecten van iemand anders zijn of haar verdriet, kan niemand toch helemaal begrijpen hoe je je voelt als je rouwt. Ik heb van alles gevoeld: van schokken door mijn hele lichaam, maar ook juist gevoelloosheid, verdriet, wanhoop, eenzaamheid, isolatie, concentratieproblemen, vergetelheid, prikkelbaarheid, woede, verhoogde of verminderde eetlust, vermoeidheid of slapeloosheid, schuld , spijt, depressie, angst, huilen, hoofdpijn, zwakte, pijn, verlangen, ongerustheid, frustratie, loslating, isolatie, tot en met het vragen stellen over het geloof – om er maar een paar te noemen.

Ik voelde me lange tijd schuldig omdat ik toch de zus ben die het overleefd heeft, ik hem niet kon beschermen en dat er dingen zijn die ik hem graag nog had willen zeggen, maar niet heb gedaan. Sinds die dood van mijn broer voel ik ook angst, omdat ik nu weet hoe breekbaar het leven is, ik ergens best bang ben dat ik op dezelfde manier kan sterven als mijn broer en ook omdat ik bang ben dat anderen in mijn familie kunnen sterven. Ik voelde me ook lange tijd eenzaam, hoewel ik wel door mensen omringd was, mistte ik toch die ene persoon waarmee ik echt mezelf kon zijn. Wanneer iemand sterft, ben je niet alleen beroofd van hun fysieke aanwezigheid in het hier en nu, maar ook van de kans om morgen weer samen te zijn.

Bovendien veranderde ook alles in onze familie. Niet in de minste plaats doordat Stefan niet rijk was. Wij als familie moesten zijn uitvaart betalen. Op zo’n moment is het zo handig om een uitvaartverzekering te hebben, maar die was er dus niet.

Families werken vaak volgens een reeks normen, rollen, tradities en patronen. Ieder persoon heeft zijn eigen plaats in het familiesysteem. Als er iemand binnen de familie sterft, dan wordt alles ineens uit balans gegooid. Normaliter was het juist Stefan die mijn moeder altijd goed wist te ondersteunen in stress situaties of verdrietige momenten. Nu moest ik die rol op me nemen. En dat viel me zwaar, omdat ik zelf mijn verdriet nog niet goed onder de knie had.

Alhoewel het nu twee jaar is geleden dat Stefan van het leven beroofd werd, mis ik hem nog steeds elke dag. Het is een litteken die nooit weg lijkt te gaan in mijn leven. Stefan was echt een open persoon en altijd bereid om met iemand te praten of te praten. Hij groeide op tot een geweldige man. Een van de dingen waar ik het meeste verdriet van heb, is dat hij nooit de vreugde van het ‘vaderzijn’ heeft leren kennen. Hij heeft echter het eerste jaar mijn kleine dochter mogen meemaken en hij was een geweldige oom voor haar. Ik ben dankbaar voor wie hij was en de herinnering die hij achterlaat.

Bloggen | Alles is al gezegd

Denk er maar eens over na. Alles is al eens gezegd. Over alles is al eens geblogd. Behalve over de dingen die nog moeten komen. Maar er is altijd iemand die al eens geschreven over waar jij over wilt schrijven. Er is zelfs al eens iemand geweest die geschreven heeft over dat alles al eens geschreven is. Ja, volg je me nog? Originaliteit in schrijven is lastig. Maar het kan wel. Ondanks dat alles al eens geschreven is.

De BeautyBlogger

Je rende zo snel je kon naar de winkel om die ene nieuwe mascara te kopen. Thuis even snel geprobeerd en foto’s gemaakt. Nu snel zitten om er een knallende review over te schrijven. Even nakijken of alles klopt en of er geen spelfouten te vinden zijn. De foto’s nog even wat aanpassen. Inplannen voor morgenochtend 06.00 uur. Jij bent de eerste! Nou goed, dat denk je op dat moment. Je was namelijk heus niet de enige beautyblogger die alles hup-hup gedaan wilde hebben. Jouw artikeltje komt de volgende ochtend online. Net als de drie vrijwel identieke andere artikeltjes van andere bloggers. Daar gaat je originaliteit! En je had nog wel zo je best gedaan.

De DIY-blogger

Je zit bomvol inspiratie. Ja, dit kan op deze manier geverfd worden. En dat is ook nog eens makkelijk voor een ander om te doen. Oh, maar je kunt ook een Mason Jar gebruiken om heel creatief mee aan de slag te gaan. Je hebt inspiratie te over. Lijm hier. Glitter daar. Wauw! Nu de foto’s die je stap voor stap genomen hebt uploaden. Even een leuk blogje omheen schrijven et voilá: Een leuke DIY vol creativiteit. Maar als je op google zoekt (om te kijken hoe hoog je scoort), zie je opeens dat je pas op pagina 26 staat. Er bestaan al veel DIY’s met Mason Jars, lijm en glitter. Oh.

De MamaBlogger

Jouw kind is het leukste kind dat er bestaat. Echt waar. Geen enkel ander kind is zo leuk of zo knap als dat van jou. Alles dat jouw kind meemaakt is boeiend. Speciaal. Hoogbegaafd. Dat snapt natuurlijk iedereen. Daarom schrijf je een uitgebreid blogje over een knutselwerkje van je kind. Ja, jouw kindje kan er wat van. Jouw kind is dan misschien pas 4, maar jouw kindje mag al helemaal alleen met de schaar. Jouw kind is gewoon de bom. Je maakt een paar (of honderd) foto’s van het kunstwerkje. Met kind erbij, natuurlijk. Zo’n mooi kind, daar wil iedereen naar kijken. Je kletst er een blogje omheen. Publiceren. Je verwacht een hoop ‘oeh’ en ‘ahhh’. Maar het blijft nogal stil. Waarom vind niemand dit boeiend? In je woede ga je langs andere mamablogs. En dan valt je opeens op: Oh. Ieder kind kan knutselen.

Natuurlijk schrijven mensen over dezelfde onderwerpen. We komen dezelfde dingen tegen. Beautybloggers kopen dezelfde producten. DIY-bloggers kunnen niet elke dag een origineel idee bedenken. Mamabloggers hebben kinderen die allemaal door dezelfde fases gaan. Het zij zo. Maar hoe kun je dan toch nog zó bloggen dat je artikeltjes interessant blijven? Hoe zorg je ervoor dat je niet hetzelfde bent als al die andere bloggers? Eigenlijk is hier geen direct antwoord op. Het enige dat je kunt doen, is zorgen dat wat je schrijft persoonlijk blijft. Zelfs als beauty- en DIY-blogger. Door een bepaalde achtergrond bij de foto’s van je producten. Door jouw personal-touch toe te voegen aan een DIY. Door te praten over jouw persoonlijke ervaringen als mama. Zolang jij niks overneemt van een ander. Zolang alles dat je schrijft uit jou komt. Zolang je dicht bij jezelf blijft, staat het er toch al anders? Over alles is al eens geschreven. Maar maakt dat nu echt zoveel uit?

Alles doet het weer!

Misschien ben je in de afgelopen drie dagen op NoahJade.nl geweest (lief van je!) en heb je het al gezien. De site lag eruit. Helemaal. Er was een fout in de database. Dat was er niet echt, dat stond er. Er was namelijk een enorme storing bij MijnDomein. En aangezien ik daar gehost ben, lag de site eruit. En niet een uur, nee. Drie dagen! De grootste storing die MijnDomein ooit gehad heeft.

Deze storing betekent voor mij dat ik de site niet kon updaten. Ook kon ik niet achter de schermen aan de slag. Aan de slag met het maken van lay-outs bijvoorbeeld. Dus dat was even balen. Voor mij en voor de mensen die wachten op hun nieuwe lay-out. Sorry! Maar zodra alles gisteren weer online kwam, ben ik aan de slag gegaan. Allereerst is er een verandering geweest die jullie allemaal kunnen zien: Een nieuw uiterlijk voor NoahJade.nl! Niet heel drastisch, maar toch even wat anders. Een nieuwe header. Blauwe accenten. Ik vind het leuk, zo! Ook ben ik bezig met het maken van een blogroll. Als je interesse hebt om met jouw blog in de lijst te komen, laat het me weten! Sowieso voeg ik blogjes toe die ik dagelijks bezoek, maar voor de zekerheid kun je me mailen. Of je laat een reactie achter met daarin dat je ook op de blogroll wilt komen te staan!

Oh, de NoahJade Facebookpagina heeft sinds gisteren 100 likes! Echt heel leuk. Wist je trouwens dat ik heel actief ben op Twitter en Instagram? Je mag me natuurlijk ook volgen op Bloglovin. Handig, mocht MijnDomein ooit weer platliggen. Laten we hopen dat het niet meer gebeurt, maar you never know! Zo. Volgens mij zijn we weer bijgekletst. Wat vind jij van de nieuwe lay-out? En heb jij ook gemerkt dat er sites uitlagen door de storing van MijnDomein?